Autor: Adam Łukaszewicz | Strony: 205–211
Streszczenie
Aleksandria, stolica ptolemejskiego i rzymskiego Egiptu, została ufundowana przez Aleksandra Wielkiego. Plutarch i Kurcjusz Rufus zdają się sugerować, że pierwotnym zamysłem Aleksandra było założenie miasta na wyspie Faros. Waleriusz Maximus przekazuje nam wróżbę mówiącą o roli Aleksandrii jako metropolii przyjmującej licznych obcokrajowców. Jednak pierwsza ludność Aleksandrii została zwerbowana przez Aleksandra wśród Egipcjan zamieszkujących pobliskie wsie.
Wyjeżdżając z Egiptu Aleksander ustanowił satrapą kraju Kleomenesa. Kleomenes i jego następca Ptolemeusz byli w istocie pierwszymi budowniczymi Aleksandrii. Z tego najwcześniejszego okresu historii miasta nic prawie się nie zachowało. Nawet ustalenie, kto był prawdziwym twórcą takich słynnych konstrukcji jak latarnia morska na Faros, jest trudne do zrealizowania. W artykule podkreślono znaczenie działalności budowlanej Kleomenesa oraz omówiono problem meson pedion, wraz z kwestią lokalizacji grobu Aleksandra.