Streszczenie

Artykuł zainspirowany został referatem prezentowanym przez autorów podczas konferencji w Leuven, w 2000 roku. Opracowanie omawia, na przykładzie Domu Aiona oraz Domu Północno-Wschodniego w Nea Pafos, trzy podstawowe źródła datowania: monety, kontekst archeologiczny oraz naczynia ceramiczne. Spośród tych źródeł monety najczęściej dostarczają istotnych informacji. Kontekst rzadko oferuje bezpośrednią odpowiedź na pytanie na temat datowania, raczej pośrednicząc pomiędzy innymi danymi, a relacjami stratygraficznymi. Ceramika, natomiast, ze względu jej powszechne występowanie, wytrzymałość i zmienność, stanowi podstawowy przekaźnik danych chronologicznych między kontekstami. Jeszcze jedna kategoria zdarzeń, która wspiera proces datowania – dająca łatwe do zidentyfikowania ślady i stosunkowo częsta w rejonie Morza Śródziemnego – to wstrząsy sejsmiczne. Cypr w IV wieku doświadczył licznych trzęsień ziemi, niektóre z nich opisano w źródłach historycznych jako rujnujące dla miast.