Numery archiwalne

Autor: Nathalie Beaux   |   Strony: 103–119


 

Streszczenie

W Tekstach Piramid dwa znaki były używane dla zapisania bn. Paleografia pozwala stwierdzić, że pierwszy z nich może być identyfikowany z owocem bnt i funkcjonuje jako fonogram. Drugi wydaje się odpowiadać kilku gatunkom ptaków. Studia leksykograficzne słów zbudowanych na bn pokazują, że rdzeń odpowiada nadmiernemu wylewowi, nadmiarowi seksualnej emanacji, mleku krwi, wodzie, ziarnom, kadzidłu lub światłu. To pojęcie ilustruje bardzo dynamiczne zachowanie zidentyfikowanego ptaka. Następnie w Tekstach Sarkofagów ptak bn zanika. Pojawia się ptak bnw, czasami pisany wysokim znakiem czapli jako determinatywem. Znak owocu bn ma kształt okrągły lub owalny, wskazując na semantyczną lekturę w kontekście solarnym: słoneczne jajo, dysk o wschodzie słońca... Majestat czapli bnw wzlatującej do słońca oraz reinterpretacja kształtu znaku owocu jako kuli/jaja pozwalają na rozwój metafory wschodu słońca w podanym kontekście. Jak pokazuje to studium, prawdziwym znaczeniem wbn jest więc nie ‘wschodzić’, ale ‘wylewać się’. To tłumaczenie może być zaadoptowane do wszystkich typów kontekstów, w których słowo się pojawia. W kontekście solarnym może być rozumiane jako ‘być olśniewającym’, podkreślając moc promieniowania wylewającego się światła.

 

 

Dane adresowe:

Instytut Kultur Śródziemnomorskich i Orientalnych Polska Akademia Nauk
ul. Nowy Świat 72
00-330 Warszawa
tel. (22) 657 27 91

Formularz logowania

DMC Firewall is developed by Dean Marshall Consultancy Ltd