Streszczenie

Artykuł jest poświęcony tzw. Kościołowi Północno-Zachodniemu, badanemu przez polskich archeologów w ramach międzynarodowego projektu na stanowisku Hippos (Sussita) należącym do miast Dekapolis. Kościół został wybudowany w centrum miasta, w miejscu gdzie pierwotnie znajdował się temenos z wczesnego okresu rzymskiego. Budowniczowie wykorzystali fundamenty oraz część murów wcześniejszej świątyni. Kościół Północno-Zachodni, jako jeden z niewielu w tym rejonie, wciąż był użytkowany w okresie omajjadzkim. Konteksty archeologiczne, zapieczętowane przez trzęsienie ziemi w 749 r. n.e., dostarczyły nam bezcennych zabytków świadczących o jego funkcjonowaniu w tamtym okresie: trzech relikwiarzy, marmurowego ołtarza, lampek oraz wielu obiektów przechowywanych w diakonikonie, włącznie z meblami oraz wotami przyniesionymi przez wiernych. To bogactwo znalezisk stało się inspiracją do podjęcia próby rekonstrukcji czynności liturgicznych w tzw. Kościele Północno-Zachodnim.